Bu sene son mu?

Üniversite öğrencilerinin belki de kerrelerce muhatap kaldıkları bir sorudur bu: "Bu sene son mu?". Belki benim hazırlık okumam ve okulu uzatmam dolayısı ile her bayramda seyranda duymak zorunda kaldığım, benden bir beklentileri olan ya da sırf muhabbet olsun diye yahut iğnelemek isteyen bilumum akraba, komşu, eş-dostun artık canımı sıkmaya başlamış(hatta sıkmış ve çileden çıkarmış) muhabbete giriş aracı;güzide sorusudur. Yıllardır bu sorunun bana sorulması daha da bir garip; bu okul 5 yıl yahu(1 sene de hazırlık). Daha yeni başlamışken nasıl son olsun bre cahil!

Son ya da değil, okulu uzattıysam sen mi gireceksin derslere benim yerime sanki? Ya da son desem, "haa iyi maşallah" veya "eee ne zaman evereceğiz seni" gibi sığ birkaç kelamdan öteye gitmeyecek ne de olsa bana söylenecekler. Bir kere de beni soran yok! Halin necedir, ne yaparsın gurbet ellerde, bir ihtiyacın-sıkıntın var mı diye sormak yerine okulumla, derslerimle ilgili görünmeye çalışıp benden bahsetmeyi bir kenara bırakan akaribden usanç geldi. Sırf bu yüzden artık memlekete gidesim kaçtı!

Şu melanet okul da bitmemek için elinden geleni yapıyor; hocalar da destekliyor bu süreci. Hani yaşanacak birkaç güzel şeyimiz de olmasa bu şehr-i kadimde çekilecek şey değil üniversite tahsili. Kafamızda saç kalmayacak bittiğinde mel'un. Peki bitince ne olacak? İşsizler ordusunun yeni neferleri olmamak için yeni bir koşuşturmaca içinde bulacağız kendimizi.

Hepten de kötü değil öğrencilik tabi! Sefaletin semtinden uzak durabilirse öğrenci ve bölümü ile barışık olabilirse gayet keyifli de olabilir bilakis. Kadehimi hayatı dolu yaşayanlara ve böyle teranelere maruz kalmayanlara kaldırıyorum. Cheers to life!